اندیشه امام خمینی (ره) در وحدت کلمه
دعوت به وحدت از اهم امورى است كه امروز در جامعه ما لازم است. و تا قشرهاى اين ملت وحدت نداشته باشند، همفكر نباشند، هم عقيده نباشند، و با هم آن راهى كه صراط مستقيم است اتخاذ نكنند، با هم آن راه را طى نكنند به مقصد نخواهند رسيد.
امام خمینی (ره)
وحدت كلمه
وحدت كلمه، للَّهِ بودن، اين پيروزى را به شما داده تا حالا. اين وحدت كلمه را حفظش كنيد. اين حزب بازى را كنار بگذاريد، اين جبهه بازى را كنار بگذاريد، اين آخوند و دانشگاهى را كنار بگذاريد؛ خدا مىداند ضرر به شما مىزند، ضربه مىزند به شماها هر كدام. در خارجْ آدم مىآيد مىبيند كه جبهههاى مختلف است. آن به آن مىگويد و به او مىگويد، او چه مىكند او چه مىكند. كنار بگذاريد آقا. اگر چنانچه مسلمانيد مسلمانى اقتضاى اين مىكند كه كنار بگذاريد؛ اگر ملى هستيد ملى بودن اقتضاى اين كار را مىكند؛ اگر عاقليد عقلْ اقتضاى اين را مىكند. اينها را ديگران درست كردند به اعتقاد من. ديگران درست كردند كه ما را متفرق از هم بكنند. كنار بگذاريد اين مسائل را، با هم بشويد: يَد اللَّه مَعَ الجَماعَة «2» همه با هم بشويد. تا اينجا آورديد تا آخر ببريد. آخر يعنى آن وقتى كه دست اجانب از مملكت شما كوتاه بشود؛ مملكت بشود مال خودتان، خودتان ادارهاش بكنيد، خودتان هر چه داريد دلتان خواست بفروشيد. نفت را خواستيد بفروشيد، خواستيد نفروشيد.(1)
وحدت بزرگترين دستاورد انقلاب اسلامى
ما در اين نهضت اخير آنچه را كه مىتوانم بگويم بهترين ثمرات اين نهضت است، اين وحدتى [است] كه حاصل شد بين قشرهاى مختلف. دانشگاهى به روحانيين نزديك شد، روحانيين به آنها نزديك شدند، بازارى با همه اينها نزديك شد، دهقان با همه اينها نزديك شد. و شما الآن مىبينيد كه در سرتاسر ايران تمام طبقات با هم همفكر و هم عقيده و يكصدا جمهورى اسلامى را مىخواهند. و رمز موفقيت ما، كه قدرتهاى بزرگِ دنيا را عقب نشاند و يك قدرت شيطانى مثل قدرت خاندان پهلوى را فرو ريخت، اين رمز موفقيت همين وحدت اقشار و وحدت كلمه بود. اگر بنا بود كه قشر روحانى تنها مىخواست به جنگ اينها برود خفه مىكردند او را؛ نويسنده مىخواست به جنگ آنها برود آنها را از بين مىبردند؛ دانشگاهى مىخواست اين كار را بكند نمىتوانست؛ بازار مىخواست اين كار را تنها بكند نمىشد؛ دهقان مىخواست بكند نمىشد. اينكه همه چيز را ما به دست آورديم، و ان شاء اللَّه بعد هم به دست مىآوريم، اين براى همين پيوستگى است كه بين اقشار ملت حاصل شد. و ما بايد اين همبستگى را نگه داريم. (2)
دشمن وحدت
اختلافات را در يك امورى كه نبايد هم در آن اختلاف كرد، اين اختلافات را كنار بگذاريد همه. اين «حزب» بازى و نمىدانم گروه گروه كه صد گروه، به حسب آن طورى كه در روزنامهها بود، قريب صد گروه در اين چند هفته، اظهار وجود كردهاند! يعنى صد گروه كارى دارند مىكنند كه اين انسجامى كه پيدا شد و رمز قدرت شما بود به هم بزنند. صد گروه دشمن داريد شما؛ منتها يك عده مىفهمند، و شايد اكثراً توجه ندارند. اين گروه گروه شدن همين طورى نيست كه خيال كنيد من باب اتفاق اظهار وجود مىكنند. هر روز در روزنامهها مىخوانيد كه گروه كذا هم اظهار وجود كرد، بسيارشان به اسم اسلام است، و خيليشان هم به غير. هم آنكه به اسم اسلام است حالا اشتباه دارد مىكند، هم آنكه به اسم غير اسلام است اشتباه مىكند. همه بايد تحت لواى لا اله الا اللَّه باشيم، همه يكى باشيم. خطر، بزرگ است و مسئوليت بزرگ، مسئوليت من و آقايان زيادتر از شماست مسئوليت شما هم بزرگ است، از تحت اين مسئوليت بايد صحيح بيرون بياييم. اصلًا امتحان است، خداوند يك نعمت بزرگى به شما داده است، و الآن تحت امتحان هستيد. (3)
لزوم دعوت به وحدت
شما ديديد كه اين ملت در يك برهه از زمان كه با هم وحدت داشتند، و مقاصد ديگرى كه داشتند كنار گذاشته بودند، و يك مطلب را دنبال مىكردند و آن مطلب اينكه رژيم بايد برود، آن وقت همه با هم اين مطلب را دنبال مىكردند و عمل هم مىكردند. همچو نبود كه بگويند بايد برود لكن عمل نكنند. من كه ملت مىگويم، ملت همين جمعيت كوچه و بازار و خيابانهاست و همين جنوب شهريها، آنها آن وقت مُسْتَهلك «2» بودند. در عين حالى كه از رفتن رژيم متأثر بودند لكن جمعيّتى بودهاند كه در مقابل اين سيل خروشان ملت و اين درياى خروشان ملت چيزى نبودند و لهذا حرفى نمىزدند.
نمىتوانستند اظهار كنند. و شما ديديد كه با آن وحدتى كه ملت ما پيدا كرد و همه از يك راه مىرفتند و يك مقصد داشتند، همه قدرتهايى را كه دنبال اين قدرت شيطانى شاه بود شكستند. و شاه حتى از سربازيهاى خودش هم- آنهايى كه با ملت و جزء تودهها بودند- منزوى شد و نتوانست بماند و رفت به جايى كه بايد برود. اين وحدت و توجه به خدا و اللَّه اكبر بود كه شما را بر آن قدرتها پيروز كرد و تا امروز هم در قله پيروزى هستيد. بنا بر اين،من آن توصيهاى را كه مىكنم بر همه ملت اولًا و بر قواى مسلَّح ثانياً اين است كه توجه بكنند كه آن وحدت از دست نرود. و آن توجه به خدا، توجه به قدرت مطلق از دست شما- ان شاء اللَّه- نرود. شما گمان نكنيد كه ما الآن تمام مقاصدمان حاصل است و ديگر احتياج به اين مسائل نداريم و برويم سراغ زندگيمان، يك زندگى پست حيوانى. ما الآن در بين راه هستيم، و بحمد اللَّه پيروزمندانه تا اينجا راه را طى كرديم، و اين ريشههاى فاسدى كه در ايران بود، يكى بعد از ديگرى از بين رفته و خواهد رفت. و شما- ان شاء اللَّه- پيروزمندانه احكام اسلام را در اين مملكت اجرا خواهيد كرد. (4)
1- صحیفه امام (ره)- ج5- ص 515
2- صحیفه امام (ره) ج6- ص 188
3- صحیفه امام (ره) ج8، ص: 491
4- صحيفه امام (ره)، ج13، ص: 400
